Περί Διηγήματος
Του Ιωάννη Ψάρρα
ότι αποτυπώνει μια
στιγμή.
Εγώ πάντως θεωρώ , ότι
το πραγματικό-ουσιαστικό διήγημα -είναι μια ευφυής σύλληψη του Όλου.
Κάθε διήγημα , που στην
τελευταία του γραμμή , σε κάνει να αφήνεις ένα επιφώνημα από έκπληξη, είναι σαν
την τελική φώτιση του μαθητή του Ζεν.
Κάθε πραγματικό-ουσιαστικό
διήγημα είναι μια στιγμιαία φώτιση.
Και η φώτιση –πάντοτε-
σε παρουσιάζει ή σου παρουσιάζεται
( σ ) το Όλον.
Όταν οι άνθρωποι
κουραστούν από τις περιγραφές του κόσμου-δηλαδή από τα μυθιστορήματα- θα
ερωτευθούν την μικρή φόρμα.
Δηλαδή την αθωότητα.
Το Διήγημα είναι το αθωότερον μέρος του ( λ ) Λόγου.
16 Αυγούστου 2011
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου